Historie

 Historie koersbalclub Westvoorne.  

Hoe het begon.

Op initiatief van de gemeentelijke ouderenfuntionaris Irene ter Veen
en de Ouderenbond werd op 2 november 1990 in de Man een
demonstratiemiddag georganiseerd om het koersballen bekendheid
te geven. De demonstratie werd verzorgd door de sportraad Zuid-Holland.
Met ruim tachtig aanwezigen mocht de belangstelling enorm worden genoemd.
Met veel enthousiasme werden de ballen over en van de mat gerold.
Na afloop van de demostratie gaven zich 37 personen op die in principe verder
wilden met het koersballen. Er werd een 9-koppig kraamcomité gevormd
bestaande uit: Co den Besten, Henk Eberwijn, Lia Loopik, Leny Noordermeer,
Sjaak Noordermeer, Henk Otten, Simon van der Schouw, Ans Timmers en Wim Wisse
Het comité zou de geboorte van de koersbalclub "Westvoorne" begeleiden.
Men ging met vaart aan het werk. Er werd speelruimte gevonden in De Toren
in Oostvoorne. Wim Wisse wist dankzij veel inzet financiele steun te verwerven.
Van het Fonds Jacoba van Beieren kreeg men een speelmat cadeau.
Een tweede werd beschikbaar gesteld door de Dienst Accomodatiebeheer van de
gemeente Westvoorne, die moest echter middels een opslag op de zaalhuur
afbetaald worden. De Rabobank Rockanje stelde f 500,00 beschikbaar en de
gemeente Westvoorne gaf een evengroot bedragnals startsubsidie. Na een
aanvankelijke afwijzing Kwam de Rabobank Oostvoorne in 1992
ook met F 500,00 over de brug.
Aldus toegerust durfde men van start te gaan en op 3 April 1991 werd een
tweede demonstratie middag in De Man in Oostvoorne georganiseerd.
Na afloop van deze demonstratie gaven zich 12 personen op als lid van de boreling.
De contributie bedroeg f 80,00 per jaar. Oudste lid van de jonge vereniging was
Oma Byrman. ( Voor de niet ingewijden, de moeder van Tini Langendoen)
er werd een voorlopig bestuur gevormd bestaande uit Henk Eberwijn(vz),
Wim Wisse(secr), Simon van der Schouw (peng.mr), Co den Besten,
Lia loopik en Henk Otten.



Donderdag 18 april 1991 ging in `De Toren`de echte speelmiddag van start.
Er werd gespeeld in paren,
die door Simon van der Schouw wekelijks samengesteld werden.
Een paar speelde afwisselend op mat één of op mat twee. Via een door Wim Wisse
bedacht ingewikkeld systeem werd bepaald welke paren op welke mat tegen elkaar
moesten spelen. deschrijver (ook toen al) riep de namen van de spelers door een
microfoon om.Al spoedig kwamen er klachten. Men had met de één al meerdere
keren samengespeeld en met de anderen helemaal nog niet.
Simon kon dat allemaal niet zo erg waarderen en het bleek ook meestal niet
waar te zijn. De vloer in de Toren was niet bijzonder geschikt voor het
koersbalspel. Er kwamen veel bergen en dalen in voor die de koers van de ballen
danig beinvloeden. Samen met de ongeoefendheid van de spelers leidde dat er
toe dat veelballen buiten de mat belandden . Trots was men als men
kans zag alle ballen op de mat te houden. Waar ze lagen was aanvankelijk minder.
belangrijk. Ondanks de onhebbelijke vloerwaren de speelmiddagen
in de Toren bijzonder gezellig. Doordat men steeds tegen een
ander paar sleelde, kwam men gedurende de middag met alle leden in contact.
Tijdens de pauzes tussen de speelbeurten werden allerlei privé, -club,-dorp,-land,
-enwereldzaken besproken. In het keukentje van de Torenzorgde men zelf
voor koffieof thee met een koekje. Ook de overige drankjes hield men in eigen
beheer. De prijzenvan de comsumpties konden daardoor laag blijven en de
kas van de vereniging voer er wel bij.In de eerste financiéle jaaroverzichten komt
steeds een voordelige post 'keuken'voor.Verjaardagen werden gevierd met een
tractatie. En dan met de kerst beregezellige 'snertmiddagen' Een nadeel
van de 'zefsupporting' was, dat steeds dezelfde mensen voor het werk opdraaiden.
Al spoedig werd er dan ook beslist dat dit veranderen moest.
Er werd ook al snel aan zendingswerk gedaan.Op 8 oktober 1991 werd een
introductiemiddaggegeven in "de Infirmerie"in Brielle,
die leidde tot de oprichting van koersbalclub Brielle.
De koersbalclub "Westvoorne groeide gestaag en eind 1991
stonden 31 leden ingeschreven.

En hoe het verder ging.

De eerste ledenvergadering werd gehouden op 20 februari 1992.
Van het voorlopige bestuur trok Henk Otten zich terug. Tini Langendoen
en Chris Arnolds werden nieuwbenoemd, zodat het bestuur
uit zeven leden bestond.
De vergadering bepaalde dat de behaalde punten door één persoon doorgegeven
moesten worden. Het is een afspraak die nog steeds met voeten wordt getreden.
In 1992 werden drie wedstrijden gespeeld tegen Brielle ( twee uit,één thuis )
die alle drie werden gewonnen.
In Poeldijk werd een toernooi gespeeld t.g.v het 25 jarig bestaan van de sportraad
Zuid-Holland. Daaraan werd met één team meegedaan dat 13e werd van de
25 teams. Het bleek dat we nog heel veel te leren hadden.
Op de eerstvolgende speelmiddag deelden de toernooideelnemers ons vol
bewondering mee ; "die lui gooien álle ballen in het dubbel score vak"
Woubrugge organiseerde op 20 oktober 1992 een toernooi waaraan met
twee teams deelgenomen werd. Wim wisse deelt in zijn verslag mee
"Er golden zeer strenge spelregels en er was daar een onaangename sfeer''
Er werden ook betere resultaten geboekt. Op het landelijke toernooi
in Hoogeveen ( 29 oktober 1992 ) Bereikten we de 6e plaats van de
87 deelnemende teams. In het verslag klinkt nog de trots door over dat resultaat.
In 1993 werd o.a weer een toernooi bezocht in Woubrugge . Men eindigde in de
onderste regionen. "Die plaats ligt ons duidelijk niet." aldus het verslag.
Door de beperkte ruimte werd het spelen in "De Toren" steeds moeilijker.
"De Man" in Oostvoorne bood meer mogelijkheden en vanaf 2 september
1993 werd daar gespeeld op 3 matten. Het spelen in "De Man" ging beter,
maar men miste toch de gezelligheid van "De Toren" .
Vooral het afscheid van de keuken viel zwaar.
Intussen bleef men buiten de deur spelen. In 1994 reisde men zelfs helemaal
naar Heerlen voor het landelijk toernooi.
Men werd 26e van de 88 teams.
In weerwil van deze uitslag kon men toch het spelpeil omhoog zien gaan.
Vooral de topslelers konden al een aardig balletje gooien. Eén van de pauzerende
speelsters zuchte bij het zien van een prachtig gegooide bal; " Als je
toch zó kunt gooien".
De leden ontwikkelden ook langzamerhand een eigen steil. Zoals bij
het kunstschaatsen gesproken wordt over een 'een dubbele rietberger"
hadden wij het b.v over een Oma bal als een verre van correcte koers
maakte en het spel uit elkaar gooide.
Op initiatief van Bernisse is in september 1994 de Eilandencompetitie ingesteld
Deelnemende clubs: Brielle, Bernisse, Hoogvliet, Spijkenisse en Westvoorne.
Hoogvliet en Spijkenisse vonden het al spoedig te duur worden.
In 1997/1998 deed ook ROVS mee,maar ook die haakten na een jaar af.
Sinds 2000 doet Spijkenisse weer mee.
In december 1994 organiseerden wij voor het eerst zelf een toernooi.
Deelnemers waren Bernisse, Brielle, Hoogvliet, Spijkenisse en Westvoorne.
Onze teams werden 1e en 3e.
Eind 1994 telde de club 36 leden en werd er gedacht aan een ledenstop
i.v.m ruimtegebrek.
Chris Arnolds bedankte om gezondheidsredenen als bestuurslid.
Hij werd tot ere bestuurslid genoemd.
De ledenstop kwam er niet. Er werd een vierde mat aangeschaft
en we verhuisden per 31 januari 1995 naar "De Merel" in Rockanje
Daar voerden we het individueel spelen in, met heel de middag met dezelfde
mensen op dezelfde mat. Dat kwam het spel, maar niet de gezelligheid
ten goede. Men ontmoette vrijwel alleen de spelers op dezelfde mat.
In 1995 verloren we 2 leden door overlijden. Op 22 juni overleed ons
ere-bestuurslid Chris Arnolds. De leden van het eerste uur zullen zich herinneren
hoe hij , als iemand een slechte bal gegooid had, opmerkte : "dom gegooid."
Jurriaan Apon overleed op 7 december . Ons oud-lid Ben Verroen overleed op
20 februari . Oma Byrman moest tot haar grote verdriet het spelen staken.
Ze werd tot ere-lid van de club benoemd.
In 1996 bestond de club 5 jaar en lustrum werd gevierd op 27 auustus
in de "Merel. 's Morgens werd er op 4 matten een onderling toernooi gespeeld.
De namiddag werd besteed aan een kegelbalspel, de prijsuitreiking en een hapje
en een drankje. In dat lustrumjaar werd ook een prijzenkast aangeschaft.
In 1999 bleek die alle prijzen niet meer te kunnen bevatten en er moest
een tweede kast aangeschaft worden.
Op het Prov. kampioenschap van 1996 eindigden we bij de eerste drie, wat
ons een burgemeesterlijke schouderklop op leverde.
In 1996 traden Henk Eberwijn en Wim Wisse af als bestuurslid. Benoemd werden
toen Meindert Vrolijk en Bram Vrij. Tini Langendoen werd voorzitter en
Meindert Vrolijk secretaris.
Ons ere-lid Oma Byrman overleed op 18 januari 1997. Co den Besten trad
in dat jaar af als bestuurslid. Hij werd opgevolgd door Bert Henrion Verpoorten.
In 1998 gaven we in Rhoon een demonstratie koersballen die leidde tot
de oprichting van KBC Albrandswaard. Coby Veth trad af als bestuurslid.
Arie Bravenboer werd in haar plaats benoemd. We hebben dan 45 leden
en er gaan stemmen op voor een ledenstop. Die komt er niet.
De contributie gaat naar f 120,00 per jaar.
Op 28 april 1998 organiseerden wij ons eerste grote toernooi.
Naar onze hoofdsponsor werd het toernooi Rabotoernooi genoemd.
Groot was de schrik toen kort na het begin van het toernooi de voorzitter
van KBC Alkemade, de heer van der Meer overleed. Het toernooi werd
gestaakt. Op 28 oktober werd het toernooi alsnog gespeeld.
In 1999 speelden wij diverse toernooien, maar we hadden minder succes dan
we tot nu toe gewend waren. Met het ledental ging het prima, we konden het
48é lid inschrijven.
Op 25 maart 2000 overleed onverwachts Cor Kerkhoven. Ons oud lid
Henk van den Handel overleed op 18 augustus 2000. Van hem waren de
gevleugelde woorden ; "ik heb hem gerocht".
Bert Henrion Verpoorten en Bram Vrij traden af als bestuurslid. Zij werden
opgevolgd door Willy Metzon en Joop van der Selm.
In 2001 overleden twee oud-leden van de vereniging.
Op 29 april overleed Arnold van der Jagt en op 6 juli Gre van Iperen.
Het jaar 2000 begint zeer hectisch. De leden werden opgeschrikt door de
mededeling dat het voltallige bestuur aftrad en niet herkiesbaar was.
De reden waarom werd niet duidelijk. Het had er alle schijn van dat er sprake was
van een soort bestuursmoeheid. Er riep zich een driemanschap in het leven
bestaande uit Coby Veth, Bert Henrion Verpoorten en Wim Pothof
( de Cie v. Drie ) . De cie inventariseerdeonder de leden wie men geschikt achte
om het afgetreden bestuur op te volgen. Uit de bus kwamen o.a de
volgende leden: Willy Metzon, Coby Veth, Albert Kinds, Henk Otten en Bram Vrij
Dat vijftal vormde vanaf dat moment het nieuwe bestuur.
De eerste krachtproef voor het nieuwe bestuur was ons vierde rabotoernooi.
Het toernooi verliep goed, alleen grepen we helaas net naast de eerste prijs.
Dit was in vogelvlucht d geschiedenis van de Koersbalclub Westvoorne.
Hopelijk kost het lezen minder moeite dan het samenstellen ervan.

De laatste Bal

( Vrij vertaald naar gedicht van Meindert Vrolijk )


Op dinsdagmiddag beoefen ik het koersbalspel
En kan ik een keer niet, dan mis ik het wel
Prachtig al die mensen bij elkaar
En als ik om mij heen staar
Zie ik ze kletsen, aan één stuk door
Het kriebelt gewoonweg aan m'n oor
Eén ding echter, wat ik nooit vergeten zal
Dat is .................. die verrekte laatste bal

Ik gooi bijvoorbeeld tegen Bravenboer
die doet dan , lachend tegen mij, een beetje stoer
maar mijn bal die ligt het dichste bij
Mijn God, wat ben ik blij
Na mijn derde bal zit ik nog steeds in de punten
dan plotseling, ik krijg last van mijn gal
Weg zijn mijn punten, want Bravenboer gooit
................................... die verrekte laatste bal

's Nachts kan ik soms heel akelig dromen
'k weet nooit meteen hoe dat is gekomen
ik pieker en pieker, misschien klinkt het wat zot
voor mij zijn die dromen verschrikkelijk rot
Ik schreeuw en geeft mijn vrouw mij dan een knal
wordt ik wakker en schreew dan
.............................die verrekte laatste bal

Koersbal is een spel voor ontspanning en bewegen
En is in Nederland aan populariteit sterk gestegen
Overal in Nederland wordt het wel ergens gespeeld
Het spel, de spanning en het fanatisme is het wat mij streelt

Eén spelfacet is echter voor de zwijnen
En moet per direct uit het spel verdwijnen
Ik weet dat het discussie geven zal
Maar weg svp met;......................
DIE VERREKTE LAATSTE BAL

Het onstaan van de snertmiddag.

De geboorte van de snertmiddag is ontstaan in het eerste jaar van de
oprichting ; 1991. St Nicolaas was in aantocht en de vraag was; "Wat zullen
we gaan doen?". Na wat beraad hebben we besloten tot het trakteren van
boterletter bij de koffie op 5 december.
Maar........ wat te doen met de kerst. Er werd geopperd voor een etentje.
Helaas was de kas noal aan de magere kant omdat we nog niet zo lang bestonden.
Toen kwamen we op het geweldige idéé voor het houden van een gezamelijke
erwtensoepmaaltijd. Dat was zeker financieel haalbaar als we het zelf zouden
klaarmaken. Zo gezegd dus zo gedaan.
Ans Plooster zou de soeplepel gaan hanteren en gaan koken.
Arie Bravenboer maakte er een soepzooitje van en zou voor de rookworst
en spek zorgen. Lia Lopik en Tini Langendoen wilden wel voor de aankleding van
de tafels zorgdragen. En alle leden zouden dan geamelijk wijn meebrengen.
Donderdags voor de kerst was het dus zover. Eerst nog een paar potjes
koersballen ( tot ongeveer half vier ). Daarna alles aan de kant gezet en gingen
Lia en Tiny de tafels verzorgen. Keurig met kerstkleedjes en kandelaars en
brandende kaarsen. Het geheel had een feestelijk aanzicht.
Er was verzocht dat een ieder zijn eigen soepkom en lepel mee zou brengen.
( noot redactie; vermoedelijk zullen ze enorm in grootte verschillend zijn geweest)
We zijn begonnen met een bakje koffie. Ans maakte onderwijl de soep nog even
extra warm. Op de tafel werden schalen met roggebrood, belegd met spek
klaar gezet. Toen de koffie op was wilden de notoire drinkers gelijk met de
wijn beginnen . Maar o wee, we waren de wijnglazen vergeten. Geen nood, dan
maar de koffiekoppen omgespoeld en daar de wijn in geserveerd.
We hadden de kerstsfeer al gauw te pakken ( red; door de wijn)
Tot nu toe hebben we deze traditie altijd kunnen voortzetten al werd de
gezelligheid minder toen we naar de "De Man" verhuisden.
Laten we echter proberen de traditie vast te houden en
elk jaar een snertmiddag te houden.

De dames van de 'de snertploeg"

( Dit was een bijdrage van Tiny Langendoen in het 10 jarig jubileumboekje)